Amber Jansen (17) en Mare van Bladel (19) in Livingstone, Zambia, samen met hun lokale sport coördinator.
Amber Jansen (17) en Mare van Bladel (19) in Livingstone, Zambia, samen met hun lokale sport coördinator. (Foto: )

Citytrainers Amber en Mare in Zambia

  Sport

Twee jaar geleden rondden Mare van Bladel (19) en Amber Jansen (17) hun opleiding tot citytrainer met succes en een gedeelde ambitie af: vrijwillig ontwikkelingswerk gaan doen in Afrika. Deze zomer hebben zij zich vier weken ingezet voor een sportproject in Livingstone, Zambia.

door Marjolijn van Spaandonk

DRUNEN - Op jonge leeftijd trok het ontwikkelingswerk al hun aandacht. Mare voelde zich als klein meisje al verbonden met ontwikkelingshulp in Afrika en Amber werd getriggerd door een poster op school. "Ik was 11 en nog veel te jong", beseft Amber nu ook.
De sportieve meiden raakten bevriend tijdens hun opleiding tot Citytrainer via Stichting de Schroef en bleken dezelfde ambitie te hebben. "Sporten vind ik leuk en later bedacht ik me; dat kan ik ook inzetten voor ontwikkelingswerk", vertelt Mare. "Want van sporttraining leven kinderen op." De twee meiden met een missie wilden het na hun examens eerst wat dichter bij huis houden, een vakantie naar Zeeland. "Maar, we wilden meer", aldus Amber. "Bij mijn zoektocht naar sportprojecten in het buitenland kwam ik terecht bij Travelunique die volledig verzorgde vrijwilligerswerk reizen en projecten in Afrika aanbiedt. Zambia is als Afrikaans land de meest veilige keuze." Op 14 juli vertrokken de citytrainers naar Livingstone, de Zambiaanse stad nabij de bekende Victoriawatervallen, om daar vier weken te verblijven in een vrijwilligershuis van African Impact. In dit huis verblijven zo'n 50 vrijwilligers uit verschillende landen om onder begeleiding vrijwilligerswerk in de omgeving te doen. "In de ochtend verzorgden we op verschillende scholen de sportles", leggen Amber en Mare uit. "Aparte lessen voor de jongens en meisjes uit grade 5 & 6, in de leeftijd van 11 tot en met 14. We hebben als citytrainer veel geleerd over spelopbouw en variatie. Wij deden het voor en een local vertaalde de uitleg. De sport maakte hen, zeker in combinatie met muziek, heel enthousiast."

Weinig sportclubs

In tegenstelling tot Nederland zijn er in Zambia weinig sportclubs en zijn deze voor gewone burgers niet toegankelijk. "De kinderen van de allerarmste school waren het meest dankbaar en omarmden ons", vertelt Mare. "Ze zijn blij om even het warme bedompte leslokaal uit te kunnen." Amber vult aan: "De kinderen zijn hier veel gemotiveerder, heel energiek en competitief. Als het spel niet eerlijk verloopt, worden ze boos." In de middaguren, wanneer het te warm is om te sporten, zetten ze zich in voor maatschappelijke projecten zoals het ondersteunen van bejaarde mensen of geven van HIV-trainingen. De armoede grijpt hen aan. "Je voelt je best schuldig als blank en rijk persoon", erkent Mare. "Als je niet voor de regering werkt ben je arm. Er leven zoveel zwerfkinderen op straat, mensen die ziek zijn, niks hebben. Het is best heftig om te zien." Het geld dat Stichting de Schroef met een citytrainers 24-uurs marathon heeft opgebracht, hebben dankzij Amber en Mare een goede bestemming gevonden: "We hebben nieuwe voetballen, volleyballen en netten gekocht. Daarnaast hebben we de lokale beveiliger van een school financiële steun aangeboden zodat zijn kinderen naar school kunnen. Ook hebben we onze sport coördinator, die ons met open armen ontving en veel geleerd heeft over de cultuur, een steuntje in de rug gegeven."

Veel geleerd

Mare en Amber wilden graag hun citytrainerschap inzetten om de kinderen hun talenten te laten ontdekken en leren te werken in groepsverband. "Maar we hebben veel meer van hun geleerd", zijn zij het met elkaar eens. "Blij en dankbaar zijn voor de kleinste dingen. Hoeveel dingen je kunt hergebruiken. De mensen zijn ontzettend muzikaal en ritmisch aangelegd. Iedereen is vriendelijk en spreekt elkaar aan. Je beseft meer hoe goed je het hier hebt. Al zijn hier de mensen gehaast en meer op zichzelf gericht. In Zambia helpen ze elkaar en delen alles, ze moéten wel. Een klein zakje chips wordt bijvoorbeeld gedeeld door tien kinderen. Armere kinderen toonden zelfs meer respect dan de kinderen op de rijke scholen."

Mooie ervaring

Voor nu staan hun studies weer op de voorgrond, maar naar alle waarschijnlijkheid was dit niet hun laatste avontuur: "Het was zo'n mooie ervaring. De kinderen waren zo blij en dankbaar. We hebben genoten van het plezier van de kinderen, de openheid en vrolijkheid, de ontmoetingen en gastvrijheid. We gaan zeker nog eens terug!" Ook Citytrainer worden? In november start er weer een cursus bij Stichting de Schroef.

Meer berichten