Jan van Son poseert bij het graf: "De foto van mijn omgekomen tantes en oom hing vroeger bij ons thuis aan de muur. Nu hangt deze bij mij."
Jan van Son poseert bij het graf: "De foto van mijn omgekomen tantes en oom hing vroeger bij ons thuis aan de muur. Nu hangt deze bij mij." (Foto: )

Een familietragedie die blijft knagen

  Historie

Jan van Son (1962) uit Vlijmen heeft zijn drie tantes en één oom die tijdens de oorlog omkwamen nooit gekend. Regelmatig bezoekt hij hun graf op het kerkhof van Abdij Mariënkroon in Nieuwkuijk. Betrokken vertelt hij over de familietragedie: "Mijn opa, Toon van Son (1888-1963) had geen makkelijk leven. Hij trouwde met Anna Klerks (1888-1939) en uit het huwelijk worden tien kinderen geboren. Twee overlijden op jonge leeftijd. In 1939 overlijd zijn echtgenote. De oudste is dan 20 jaar, de jongste 9 jaar. Dan breekt in 1940 de oorlog uit.

door Hans van den Eeden

NIEUWKUIJK - In oktober 1944 ligt Nieuwkuijk in het frontgebied. Een deel van de inwoners gaat schuilen bij de paters van de abdij. Een ander deel vertrouwt op zelfgebouwde schuilkelders. Mijn opa blijft in eerste instantie thuis. Hij vertrouwt op zijn schuilkelder. Bij de beschietingen pakt hij de zeven kinderen echter alsnog bij de hand en verhuist naar de schuilkelder.

Granaatinslag

Tot 29 oktober gaat het goed. Het stilzitten in de schuilkelder vraagt veel van de kinderen. Opa verlaat de schuilkelder om te roken. Op hetzelfde moment valt er een granaat in de ingang van de schuilkelder. Zijn dochters Nel, Maria en Anna zijn op slag dood. Zoon Jan krijgt een granaatscherf in zijn onderbeen. Hij heeft erg veel pijn. Trees heeft een zware hersenschudding en Mien zit met haar benen bekneld. Zij heeft verwondingen aan haar beide onderbenen.

Platte kar

Dorpsbewoners bevrijden de slachtoffers uiteindelijk. Op een platte kar worden Jan, Trees en Mien daarna samen met hun drie overleden zussen naar de abdij gebracht. In de kapel is een geïmproviseerde ziekenboeg ingericht. De granaatscherf moet snel uit het onderbeen van Jan worden verwijderd. Een gang naar het ziekenhuis in Den Bosch is door het oorlogsgeweld echter onmogelijk en de huisarts in de ziekenboeg heeft geen middelen ter beschikking. Jan overlijdt daardoor op 2 november alsnog aan zijn verwondingen. De vier kinderen Van Son worden blijvend op de begraafplaats van de abdij begraven.

Zon uit huis verdwenen

Na de bevrijding op 5 november 1944 gaat mijn opa met zijn vier kinderen, vier kinderen laat hij achter op de begraafplaats van de abdij, terug naar huis. Thuis wordt er niet meer over de familietragedie gesproken. Ieder heeft zijn eigen verdriet. Trees zegt daar later over: 'Het voelde alsof de zon uit ons huis was verdwenen'.

Foto

Ik, Jan van Son, ben geboren in 1962 en mijn vader gaf me de naam van zijn omgekomen broer. Op 1 november, Allerzielen, gingen we vroeger als gezin altijd naar het graf van de omgekomen familieleden. Daar raapten wij als kinderen altijd kastanjes. De foto van mijn omgekomen tantes en oom hing vroeger bij ons thuis aan de muur. Nu hangt deze bij mij. "

Meer berichten