Column Barend Splinter
Column Barend Splinter (Foto: )

Gammel

  Column

Het griepvirus heeft ook een 'slachtoffer' gevonden in huize Splinter. En wie is dat dat wel hoor ik u denken? Nou Splintertje zelf natuurlijk, want de rest schijnt daar al jaren immuun voor te zijn. Het lijkt wel of zij het virus letterlijk hebben zien aankomen en het de weg hebben gewezen naar mij. Gelukkig is het ergste alweer voorbij. De koortsthermometer zit weer keurig opgeborgen en de innerlijke huishouding is weer op een peil waarop zij niet meer plotseling een snelle verplaatsing naar het kleinste kamertje noodzakelijk maakt. Ge bent wel helemaal uitgewoond en zo slap als nun tod.

Nu schijnt het wel zo te zijn dat bij ons mannen meestentijds de zwaardere versie van het virus toeslaat. Dit wordt door onze vrouwelijke partners natuurlijk altijd naar het rijk der fabelen verwezen. Wij zijn volgens hen gewoon 'watjes'. Gevolgd door de opmerking dat wederom bewezen wordt dat de vrouwen het sterke geslacht vormen. Wij mannen doen volgens hen net alsof de wereld vergaat als de thermometer een graadje boven het rode streepje komt. "Dat noemt zich dan het sterke geslacht! Watjes zijn het". Daar kun je het dan mee doen.

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik verwend ben. De echtheid van mijn ziek zijn werd van het begin af aan niet in twijfel getrokken. Dat kon feitelijk ook niet anders, want de koortsthermometer steeg na plaatsing onder de oksel tot het 'echt ziek zijn' niveau. Daar word je niet vrolijk van. Dus het bedje in en wat duurt het dan ogenschijnlijk lang voor de lakens jouw temperatuur hebben overgenomen. Bibberen geblazen, maar als het dan eenmaal warm is, kom je eindelijk een beetje tot rust. Maar ja, dat weten jullie allemaal ook wel natuurlijk.

Nu kijken we weer vooruit. Deze Splinter is daarvan het begin. Nu proberen om de verloren kilootjes niet meer terug te laten komen. Dat zou mooi zijn. Zo zie je maar weer: "Elk nadeel heb zijn voordeel". Wel heb ik gehoord, dat er velen zijn die op dit moment in de ziekenboeg zitten. Ik hoop dat ook bij hen door de partners wordt ingezien dat dit griepje geen kattenpis is en dat de patiënt zowel lichamelijk als geestelijke zorg nodig heeft.

Zo meteen staat voor mij in ieder geval een glaasje geperst sinaasappelsap klaar. Ook probeer ik met een kopje warme thee een sneetje brood naar binnen te krijgen. Dat gaat lukken, dat weet ik zeker. Ik heb de beste 'verpleegster' van de wereld aan mijn zijde. Eentje die me van haver tot gort kent, maar dat is niet altijd een voordeel...

Barend Splinter

Meer berichten