Column Barend Splinter.
Column Barend Splinter. (Foto: )

Duifje

  Column

Afgelopen maandag, zittend achter mijn bureau met voor mij een nog maagdelijk witte pagina op mijn scherm, keek ik naar buiten aangetrokken door het koeren van een duif. Recht voor mij hoog in de boom zitten twee duifjes naast elkaar op een stevige tak te 'buurten'. Wat ze elkaar aan het vertellen zijn, weet ik niet, maar het moet interessant genoeg zijn, want het duurt al meer dan vijf minuten. Een prestatie van jewelste gezien de wind.

Net op dit moment, het lijkt wel of ze mij gespot hebben, vliegt er eentje weg. De ander blijft rustig zitten en dat begrijp ik ook wel. Je moet na al dat buurten wel effe bijkomen natuurlijk. Je hebt weer een berg aan informatie gekregen die in je kleine kopje moet worden opgeslagen. Blijkbaar is de duif een door ons mensen geliefd dier. In de Dikke Van Dale wordt onder 'duifje' verstaan "een aanspreekwoord voor een vrouwelijk geliefd persoon". Ik krijg altijd braakneigingen als ik in gezelschap een of andere zeikerd bij zijn vrouw bevestiging hoor zoeken voor de onzin die hij uitkraamt door te eindigen met: "Zo iest toch of nie dan, mijn duifje?" Neen, dan wij mannen. Wij worden potverdorie pas met een duif vergeleken als je net als ik hartstikke grijs bent geworden. En dan is het geen duifje, maar duif. Klinkt lang zo lief niet of wel dan? En dan moet je, wegens vakantie van je eigen kapper, naar een vreemde kapsalon en dan zegt zo'n koekwous tegen je dat je zo'n prachtige bos grijs haar hebt. Hij zal dat oprecht menen, dus met een glimlach neem ik zijn compliment in ontvangst. En eigenlijk is het natuurlijk ook zo, alles beter dan nun kale tinus. In de winter altijd een pet of een hoed op en als 's-zomers de zon schijnt ook, anders verbrand je levendig of nie dan? Ik ben er blij mee en mijn partner ook. Even heb ik geprobeerd om ook mijn baard te laten staan, maar dat was geen succes. Teveel grijs en op den duur begint het nog te jeuken ook. Ik dacht altijd dat iemand die met zijn vingers in zijn baard begon te wroeten diep aan het nadenken was. Onzin dus. Niet intrappen.

De lucht betrekt en de duiven zijn terug in de boom, sterker nog, ze zijn nu met zijn drieën. Ze zitten stil te wezen, de lucht wordt steeds dreigender en donkerder. De eerste druppels tikken tegen het raam. Heb ik beneden wel de achterdeur dicht gedaan, staat er geen raam meer open?

Meer berichten