Column Barend Splinter.
Column Barend Splinter. (Foto: )

Emoties

  Column

Laat ik beginnen met heel goed nieuws. Stekelvarkentje Stekeltje, hoe kom je overigens op zo'n naamgeving, is weer thuis. Hij woont in Dierenpark De Oliemeulen en was er afgelopen dinsdag zogezegd tussenuit genaaid en Tilburg aan het verkennen. Vrijdagavond konden ze hem na een klopjacht van een uur bij zijn lurven pakken.
Ondertussen is bij het lezen van de krant mijn oog gevallen op een sportschoen aan een getatoeëerd been overlopend naar een paar blote mannenbillen die zijn neergestreken op de, zedig met een rokje bedekte, schoot van een dame. Tenminste daar ga ik van uit, want alles boven de romp staat niet op de foto. Schijnveiligheid, want daar waar je dacht dat je vrouw met vriendinnen in Den Bosch aan het winkelen was, kan het zien van deze kleurenfoto erg pijnlijk zijn.
Dan denk je alles gehad te hebben, maar nee hoor. Op pagina 7 staat een bijna paginagrote foto van twee jonge meiden die aan "The Voice" hebben meegedaan en daarna via sociale media foto's van mannelijk geslachtdelen kregen toegestuurd. Als ik dat lees, dan neem ik aan dat die gasten diezelfde foto ook graag ik hun eigen paspoort als pasfoto geplaatst zouden willen zien. Je loopt dan wel het risico dat je bij een grenscontrole voor identificatie even in het openbaar je "gezicht" mag tonen. Dan sta je letterlijk voor paal. Laat ik er maar over ophouden, want eigenlijk zijn zulke zielige gastjes het niet waard om over geschreven te worden.
En dan onze Ireen. Wat een geweldig sportmens. Wat moet er door dat hele lijf zijn gegaan tijdens die 1500 meter op het WK afstanden. De lichamelijke pijn van een lijf dat een enorme sportprestatie heeft geleverd en de pijn van een verschrikkelijk persoonlijk verlies, het sterven van haar vriendin en oud-schaatscollega Paulien van Deutekom. Dan mag je, wijzend met je handen naar boven, huilen van verdriet en geluk. En heel sportminnend Nederland pinkt een traan weg, tenminste daar ga ik van uit.
Zo meteen pak ik een boterhammetje met kaas, trek ik een warm jack aan en ga lekker un eind lopen. Effe over het fietspad op het oude tracé van het Halve Zolen lijntje richting Wolluk. Aan de overkant van het kanaal naar links en bij de brug bij Duinrand richting Torenstraat. Effe zogezeed de bovenkamer leeg maken en mar hopen dat ze van boven niet met water gaan gooien. Daar heb ik zonne schurft aan. Onderweges misschien ergens nog un bakske koffie mee un kuukske scoren dan kan munne dag nie meer kapot. Hè hè, nou ga ik mun wandelschoenen zoeken. Effe de frisse lucht in.

Barend Splinter

Meer berichten