Column Barend Splinter.
Column Barend Splinter. (Foto: )

Zucht

  Column

We hebben het weer gehad. Een parade van roetveeg- bruine- gestippelde- verticaal en horizontaal gestreepte Pieten maakte in den lande de straten en daken onveilig. Eén fabeltje kan in ieder geval ook nu naar de prullenmand worden verwezen, namelijk dat de knecht van Sinterklaas de pakjes door de schoorsteen bezorgt. Verdorie, nou doe ik het nog verkeerd. Je mag de medewerkers van Sinterklaas natuurlijk geen knecht meer noemen. Gevolg daarvan is dan weer dat je een aantal sinterklaasliedjes ook niet langer mag zingen. "Zijn knecht staat te lachen…." is dus uit den boze. We kunnen het niet hebben dat deze vrolijke snuiters volgend jaar kort voor de intocht van Sint Nicolaas een landelijke staking organiseren met een bijeenkomst op het Malieveld.
De volgende opstand zit er dan naar mijn mening op korte termijn weer aan te komen. De Kerstman heeft zich als directe concurrent van Sinterklaas opgeworpen. Die laat zich omringen door een hele schare elfjes met van die opvallende puntoren. Vrij klein van stuk, dus ze moeten zich welhaast een breuk sjouwen aan die grote cadeaus van tegenwoordig.
Ik word er persoonlijk zo moe van. Nog niet zo lang geleden hoefde ik maar één keer op pad om kadootjes te kopen. Nu twee keer in een maand tijd. Eerst voor het grut dat zo nodig nog in Sinterklaas gelooft en daarna voor de ouderen die dat niet meer willen en daarvoor een ander 'fakefiguur', de Kerstman, zijn intrede hebben laten doen. En het gekke is, ik doe vrolijk mee aan die kinder- en volksverlakkerij. Ik zit net zo fanatiek mee te zingen met "Hoort wie klopt daar kinderen" of "Makkers staakt uw wild geraas…" als toen ik nog een klein Barendje was. En verdomd als het niet waar is, ik ben als een kind zo blij als er straks onder de kerstboom ook een kadootje voor mij ligt. Ook een grote-mensenhand is nu eenmaal gauw gevuld. Ooit heeft iemand gezegd "als gij niet wordt als kinderen… enzevoort.", dus doe ik daar graag aan mee. En als dan straks de kinderen en kleinkinderen met gevulde tassen weer huiswaarts zijn gekeerd, klinken mijn vrouw en ik moe maar voldaan en met een glimlach op het gezicht het glas. Nog efkes nagenieten van toch een van de mooiste familiemomenten die er jaarlijks zijn. Efkes kijken wat er nog op de TV is, want meteen de echtelijke stonde opzoeken is niet verstandig met al die mooie indrukken die nog maar net hun plaats in het geheugen hebben ingenomen. Nog effe en we gaan weer op pad voor een echte kerstboom.

Barend Splinter

Meer berichten




Shopbox