Logo heusdensecourant.nl


Column Barend Splinter.
Column Barend Splinter. (Foto: )

Zere voeten

  Column

Ik heb meegedaan aan de '80 van de Langstraat'. U denkt meteen "wat een geweldige prestatie van diejen Barend", maar ik moet eerlijk zijn en de aanvulling geven "als toeschouwer". Van een echte "meeloper" heb ik echter de verzekering gekregen dat ik onderdeel heb uitgemaakt van de belangrijkste factor voor een loper om gemotiveerd aan deze tocht deel te nemen, namelijk het publiek langs de route. Hij vertelde mij dat het enthousiaste onthaal van de massa mensen onderweg hem aan de gang heeft gehouden.

Er waren ook saaie stukken bij, waar geen publiek stond om je te steunen. Waar je soms de moed in de schoenen zonk. Op zich niet verkeerd natuurlijk, want daar zitten ook je voeten in en die verrichten namelijk het zwaarste werk. Hij had heel weinig tijd, want hij moest door, door naar de eindstreep in het centrum van Waalwijk. En de, voor mij onbekende, loper liep door. Of hij de eindstreep in het centrum van Waalwijk heeft gehaald, weet ik niet. Ik hoop natuurlijk van wel.

Het lijkt me verschrikkelijk om in het zicht van de haven te moeten uitstappen. Toen ik zaterdagochtend wakker werd en mezelf nog even omdraaide om te voorkomen dat ik te snel uit bed zou stappen, vroeg ik mij af waar mijn "meeloper" zich op zou houden en of hij überhaupt nog zijn voetstappen achterliet op het parkoers. Ik zal het niet weten of ik moet hem tijdens de intocht toevallig "spotten". Mocht dat zo zijn, dan zal ik hem enthousiast toeroepen dat hij het verrekte goed gedaan heeft in de hoop dat hij het hoort.

In mijn herinnering is het lang geleden dat ik mijn voeten echt kapot heb gelopen. Toen was ik nog jong en onbedorven en behoorde tot de gelukkigen die moesten worden opgeleid om in tijden van nood het vaderland te verdedigen. Ik was toen een redelijk sportieve, uit de kluiten gewassen, jongeman. Zou je nu niet zeggen, maar toch was dat zo. Wij hadden ook een uit de kluiten gewassen uit Suriname afkomstige sergeant-majoor. Un gouwe vent, die in het begin ons heeft geleerd hoe we allemaal gelijk moesten lopen en ook gelijk moesten stoppen. Hij wilde een klap horen bij het eindigen van de laatste pas.

Wij hadden pech. Tot ons peloton hoorde een zekere Martha die altijd een fractie van een seconde te laat zijn poot aan de grond zette. "Martha, Martha je staat hier niet de samba te danse, jonge. Opnieuw." Er zijn van die dagen dat ik wakker word met in mijn hoofd de ingesleten tekst "Halt, …… en sta stil!"

Barend Splinter

Meer berichten




Shopbox