Logo heusdensecourant.nl


Column Barend Splinter.
Column Barend Splinter.

Nep-SUV

  Column

Ik heb nog geen "nep-suv" zoals wordt bedoeld in de krant van maandag . Ik neem als voorbeeld een Frans automerk dat, om het onderscheid te maken, een extra 0 aan het typenummer heeft toegevoegd. Dus bijvoorbeeld een 308 heeft als SUV- broertje/zusje gewoon een extra nulletje in het typenummer zitten en heet 3008. Hoe simpel kan het zijn. En zo heeft op dit moment elk zichzelf respecterend automerk wel een suvje voor elk type in het arsenaal. Ik heb er dus nog geen. Mijn verstand geeft regelmatig aan dat ik geen aandacht moet besteden aan het signaal wat het lijf aangeeft als het zich kreunend door de knietjes laat zakken. Dit om het achterwerk de gelegenheid te geven zich rustig in de autostoel te nestelen. Kom op zeg, als je op middelbare leeftijd bent ben je nog geen ouwe zak. Je moet vitaliteit uitstralen, toch ? Een tijdelijke oplossing voor dit probleempje heb ik al rap gevonden. Autodeurtje open, dwars voor de deuropening gaan staan met de kont naar de stoel toe en rustig de zaak erop schuiven. De beentjes binnenboord en gaan met die banaan. Dit wordt echter wel wat lastiger als een of andere idioot zijn Suvje zo kort naast die van jou heeft geparkeerd dat je je deur nog maar nauwelijks meer fatsoenlijk kunt openen. Zeker als je ontdekt dat die oen aan de bestuurderskant zijn deur zover kan openen dat ie zowat haaks staat. Geen beter belang dan het eigen belang. Ik moet echter erkennen dat ik nu soms min of meer jaloerse blikken werp op die Suvjes. Tis toch wel comfortabel en in het kader van de verkeersveiligheid is het makkelijk als je over je voorliggers kunt heen kijken. Un goeie vrind van me heeft ook zo'n ding. Om te voorkomen dat deze vriendschap enige schade oploopt moet ik erkennen dat het ook nog eens makkelijk instappen is. Ik kijk het nog een tijdje aan. Ik heb geen zin om me suf te piekeren over of ik er wel of niet dat geld voor over heb. En ik heb nog een goeie auto onder mun kont en mijn lijf is is nog supersoepel. In een vloeiende pijnloze beweging laat ik mijn derrière neerdalen in mijn zetel. Ik hoor nog de goede raad die mijn moeder ons altijd heeft meegegeven; "Doe mar gewoon dan doede al gek zat" En dan kijk ik nog maar eens naar de kleurenfoto in de krant van een mooie vrouw van middelbare leeftijd die zittend in een hoge auto met de deur open mij glimlachend aankijkt.

Meer berichten




Shopbox