Column Alice in bureaucratisch Wonderland.
Column Alice in bureaucratisch Wonderland.

Pizza

  Column

"Sinds wanneer denken we hier zonder airco te kunnen?" (waaiert zichzelf uit alle macht koelte toe) Man: "Het is hier heet genoeg om kreeften te koken. Ik heb een fantástisch idee! Wij gaan straks lekker lunchen in de Rode Kreeft!" Vrouw: "Misschien kunnen jullie je lunch bespreken ná de dienst?"
"Random"… verzucht Alice met opgetrokken wenkbrauwen. Ze is er nog steeds niet aan gewend dat Koningin Moeder zomaar teksten opdreunt voor haar eigen passie: toneel.

Ik mag af en toe meedoen met een toneelstuk in onze kerk. De theaterstukjes zijn meestal doorspekt van humor met schurende teksten die vaak op het randje zijn. Al zeven jaar mocht ik schrijven én meespelen in onze fameuze Kerstmusicals in Den Bosch. Dit keer zijn we uitgenodigd door de leden van een andere gemeente die een weekendje ergens anders doorbrengen. Het stuk gaat over aanbidding en dan vooral het feit dat iedereen met zichzelf bezig is, lekker moppert maar vooral níet bezig is met het aanbidden van onze lieve Heer zelf.

Alice vindt het heerlijk om haar moeder uit te lachen, maar álle stukjes die gespeeld worden, is ze toch aanwezig in de kerk als bemoediging terwijl ze 'eigenlijk best wel twijfelt over het geloof'. Twijfel is in mijn ogen geen teken van zwakheid, maar een teken van groei. Groei is nou net iets wat ik steeds vaker opmerk bij Alice; het zelfstandig reizen, een nieuwe opleiding, met je eigen wekker zelfstandig opstaan – soms gaat dit nog wel eens mis – en nu weer zelfstandig een bijbaantje zoeken.

Yes! Het is weer gelukt, deze krant die je nu in handen hebt, heeft Alice misschien zelfs wel bij jou in de bus gedaan. Sinds vorige week is ze toch maar weer voor de oude vertrouwde krantenwijk gegaan om wat pegels bij te verdienen. Ik ben dan ook supertrots op haar. Na een lánge dag in Nijmegen en pas rond etenstijd thuis, begint ze dan ook stoer eerst folders in te vouwen en fietst 's avonds de kou tegemoet om weer 251 kranten plus wat politiek geneuzel door de brievenbus te gooien. Daarna even lekker chips eten met Konijn op schoot om zichzelf hiervoor te belonen.

Als manlief en ik ons een avondje op de toneelrepetities storten, vindt ze het dan ook heerlijk om een avondje alleen thuis te zijn, haar nieuwste mix voluit aan te knallen en alle chips in huis soldaat te maken. Het is haar van harte gegund. Over een paar weken vliegen manlief en ik naar Zuid Spanje waar 'grote broer' (zó groot issie niet) op te zoeken, dus die vier daagjes worden zorgvuldig voorbereid.

Alice kán koken. Maar … ik probeer te voorkomen dat, óf de brandweer gebeld moet worden, óf dat we met allerlei appjes helemaal gek gespamd worden 'op hoeveel graden iets moet' – ook al staat het op de verpakking – óf 'wat fruiten dan wel niet is'. Inmiddels zit de diepvries dan ook al aardig vol met bakjes macaroni, nasi en wat knusse pizza's waiting for Alice. We gaan het zien.

Meer berichten




Shopbox