Logo heusdensecourant.nl


Column Barend Splinter.
Column Barend Splinter.

Verslaafd

  Column

Toen ik vanmorgen op nuchtere maag en nog in mijn slaaptenue, wat eigenlijk niet zoveel om het lijf heeft, de krant opensloeg werd ik meteen getroffen door de kop "Therapie nodig voor verslaafden aan Facebook" met daarboven de regel "Behandelaars willen erkenning van de ziekte". Bij het laatste dacht ik meteen aan de ziektekostenverzekeraars die - én vanuit de therapeuten én vanuit de "verslaafden" - worden bestookt om toch maar snel "Facebooklijders" tot de lijst van geïndiceerde, dus erkende, en dus te vergoeden zorg te bombarderen. Ik dus meteen de tablet erbij en om niks te missen ook mijn mobiele telefoon. Het viel me wel op dat ik op alle drie de schermen gelijktijdig hetzelfde beeld had. Nou ben ik een matige gebruiker. Ik erger me wel kapot dat het tegenwoordig als normaal wordt beschouwd als je op een tweewielig vervoersmiddel je berichtjes op je mobieltje niet alleen leest, maar ook met een vingervlugge duim kunt antwoorden. Ik doe dat principieel niet en eerlijk gezegd, ik kan het ook niet. Ik kan wel dingen uit mijn duim zuigen, maar ermee een mobiel telefoonschermpje bewerken echt nie. Je moet er dan niet van versteld staan dat als je, op het moment dat de verkeersveiligheid niet meer in het geding is, er andere verslaafden al lichtjes geïrriteerd appen waarom je nog niet hebt gereageerd. Dan word ik echt pissig. Stik toch, denk ik dan, nou kunde nog effe langer wachten. Ik hou niet van dat gedram. En dan heb ik het nog niet gehad over het dagelijks opladen van de hele zooi. Ik stel me zo voor dat bij een modaal gezin van man, vrouw en drie kinderen er minimaal twee stekkerdozen met vijf aansluitingen aanwezig moeten zijn om des 's-nachts het hele zooitje weer op te laden. En dan maar zeuren als de energierekening aan de hoge kant is. Weet je wat nu de ellende is. Dat je je, door dit op te schrijven, zo heerlijk kunt opnaaien. Verder lost het niets op, maar valt er eigenlijk wel iets op te lossen? Neen, maar ik kan me wel voorstellen dat mijn grootouders heel raar stonden te kijken toen ze voor het eerst de hoorn van een telefoon aan het oor hielden. Zo meteen lekker de wandelsokken en -schoenen en nun winterjack aan en un rondje Drunense Duinen lopen. Mooi open winterweer dus een lekkere frisse neus halen. Ik mot nie vergete mijn mobieltje mee te nemen. Ge wit mar nooit.

Reageer als eerste
Meer berichten