Logo heusdensecourant.nl


Column Barend Splinter.
Column Barend Splinter. (Foto: Audrey Tulkens)

Kleien

  Column

Mijn kleinzoon heeft het kleien ontdekt op de peuterspeelzaal. Voor alle duidelijkheid. Hiermee bedoel ik niet het "kleien" zoals dat onder zeker de mannen bekend staat als een ander woord voor "bouten". Als een dienstkameraad, bijnaam de Kakwang, zijn ochtendritueel om zeven uur had uitgevoerd, was het verstandig om gedurende minimaal een uur gebruik te maken van de toiletgroep aan de andere kant van de barak. Niemand snapte dat hij niet van zunne eigen lucht van de graat ging. Toch is dit heel normaal. Ga jezelf maar eens na hoelang jij, zittend in het kleinste kamertje na een nog niet doorgespoelde grote boodschap, al in staat bent de voorpagina van de krant te lezen. Het is een moment van uiterste ontspanning. Het voldane gevoel om tijdens het "koppensnellen" je afvalstoffen te lozen is, uit recent wetenschappelijk onderzoek gebleken, een onder beide geslachten gelijk ervaren gevoel. Zeker als de nood vooraf zeer hoog en een toilet niet een twee drie voorhanden was. En het is ook zo. Hoe dikwijls heb ik niet, tijdens het lozen van een kleine boodschap tijdens de pauze in het theater, een collega-toiletbezoeker vanachter een deur achter mij een verlossende zucht horen slaken. Maar vandaag heb ik gedurende een vol uur met mijn kleinzoon zitten kleien. Vooraf had ik uit voorzorg een tafelzeiltje op de tafel gelegd. Ik had bij een niet nader met naam te noemen speelgoedwinkel een doos gekocht met daarin negen plastic bekertjes met - u raadt het al - evenveel verschillende kleurtjes klei. Nu heb ik het geluk dat ik een tegelvloer heb. Mochten er dus stukjes klei tijdens de handenarbeid op de vloer terechtkomen, was er nog geen man overboord. Eventjes door de knietjes en oprapen die handel. Achteraf moest ik constateren dat ik meer keren door de knieën ben gedaan dan ik dat doe tijdens mijn wekelijkse oefeningen in de sportschool. Maar het moet gezegd worden dat ik heb mogen constateren dat mijn aan mijn dochter meegegeven artistieke genen ook door haar op een voortreffelijke wijze zijn door getransporteerd. Na de artistieke explosie is het niet zo, dat we, kunstenaars eigen, de boel de boel kunnen laten. Neen, alle niet tot kunstwerk verheven klei moet terug in de potjes. Voordeel is wel dat kleur bij kleur geen bruikbare optie meer is. Wel goed kijken of er geen restjes zijn achtergebleven.

Reageer als eerste
Meer berichten