Vader Sander beklimt de Mont Ventoux. Niels rijdt een stukje mee. Joris komt hen aanmoedigen. Foto: Yuri Floris Fotografie
Vader Sander beklimt de Mont Ventoux. Niels rijdt een stukje mee. Joris komt hen aanmoedigen. Foto: Yuri Floris Fotografie (Foto: Yuri Foris)

Opgeven op de Mont Ventoux is geen optie voor Sander Budding

Op 22 juni moet en zal door Sander Budding de Mont Ventoux worden bedwongen, ruim 21 kilometer klimmen op deze mythische berg. "Dit stelt niks voor", zegt de Vlijmenaar: "Zeker niet als je weet wat onze zoon Joris aan epileptische aanvallen heeft meegemaakt. Dan is dit niet meer dan een peulenschil!"

door Kees Klijn

VLIJMEN - Joris (9) kreeg tijdens een vakantie zijn eerste epileptische aanval. Hij ging rondjes draaien, de oogballen tolden in de kassen. Dat duurde ongeveer een minuut. Het bleek het begin van een lijdensweg. "De aanvallen namen toe", blikt zijn vader terug. "Soms wel vijftien op een dag. Joris kreeg weliswaar medicatie, maar 's nachts kwamen ze des te heviger terug. Het putte Joris compleet uit." Er kwam nog wat bij: de sociale component. "Klasgenootjes nodigden hem niet uit voor een kinderfeestje of een zwempartijtje. De ouders waren bang voor zo'n epileptische aanval. Heel treurig, Joris kwam daardoor meer en meer alleen te staan."

De aanvallen werden steeds heftiger. Daardoor was er een kans dat de hersenen zuurstof tekort zouden komen. "In het uiterste geval zou onze zoon gehandicapt raken." Maar er was een oplossing voorhanden. "Neurologisch onderzoek had uitgewezen dat de aanvallen werden veroorzaakt door witte vlekken met weeffouten. Die bevonden zich niet aan de hersenstam, anders kon Joris niet worden geopereerd, maar aan zijn linker fronttaalkwab." Dan nog – weefsel uit de hersenen wegsnijden – blijft een risicovol. In het te opereren gebied ligt het geheugen en taalvermogen opgeslagen. "De neurochirurgen in het Maastricht UMC durfden het aan, vonden het risico aanvaardbaar."

Op 28 november ging Joris onder het mes. "Ik vond het zelf ook heel erg spannend", zegt hij: "Daardoor was ik erg zenuwachtig." Dat gold ook voor Sander, zijn vrouw Marieke, zijn zus Renske en broertje Niels. "De langste dag in ons leven", zegt Sander, "maar het is helemaal goed gekomen. Joris heeft nadien geen enkele epileptische aanval meer gekregen. Hij, en ook wij, hebben ons leven weer terug." Joris is weer een joch zoals er zo veel zijn: een knul met een nieuwsgierige inslag, vol energie.

Dat stemt dankbaar. "Daarom ga ik die berg op. Samen met mijn fietsmaat Martijn Haverkamp en Johan Branten, de broer van zijn vrouw. We willen geld ophalen voor het Epilepsiefonds. Want er is nog zo veel onbekend over deze ziekte. Dus is er meer onderzoek nodig, zodat meer mensen het geluk mogen ervaren dat wij hebben gekend." Momenteel zit er ruim 1800 euro in de portemonnee.

Die dag is de familie er uiteraard bij. Om vanuit de auto aan te moedigen. Niels wil zelfs het laatste stukje, daar waar het monument van wielrenner Tom Simpson staat, meerijden naar de top. "Die gaan we zeker halen, dat kan niet anders. Joris heeft zo veel doorstaan, dan is dit niet meer dan een peulenschil. Opgeven is dus geen optie."

Doneren? Ga naar de website www.sanderfietstvoorepilepsiefonds.nl en klik vervolgens op de digitale collectebus.

Meer berichten